Walang duda, ito ay isang salitang naging lubos na popular nitong mga nakaraang taon. Sa katunayan, ang batas ay kumikilos na sa mga kaso ng hindi pagkakapantay-pantay . Gayunpaman, dapat itong maging isang aspeto na mas binibigyan natin ng pansin sa lahat ng aspeto ng buhay: sa pamilya, sa paaralan, sa trabaho, at sa lipunan. Bagama't ginagawa ang lahat ng pagsisikap, mayroon pa ring mga pagkukulang na dapat tugunan. Paano natin ito magagawa?
Mas simple ito kaysa sa inaakala. Sa madaling salita, ito ay tungkol sa paggalang sa mga karapatan ng lahat at pagtrato sa lahat ng tao nang pantay-pantay, anuman ang kanilang kasarian, edad, pinagmulan, relihiyon, oryentasyong sekswal, o katayuan sa ekonomiya. Ito ay malapit na nauugnay sa edukasyon, dahil kahit sa aspetong ito ay may mga makabuluhang pagkakaiba na kailangang tugunan. Halimbawa, ang ilang mga degree ay mas popular sa mga kababaihan kaysa sa mga kalalakihan, at kabaliktaran, dahil sa mga stereotype na nag-uugnay pa rin sa ilang mga propesyon sa isang partikular na kasarian. Gayunpaman, sila (o sila) ang gumagawa ng mga pagpiling ito, kadalasang naiimpluwensyahan ng mga mensaheng natatanggap nila mula sa pagkabata.
Ang mga oportunidad sa trabaho ay nagmumula rin sa mga desisyong ginawa . At mula sa mga oportunidad sa trabahong iyon nagmumula ang perang matatanggap ng bawat tao. Ang isang trabaho ay hindi pareho sa isa pa, maging sa usapin ng suweldo o sa mga pagkakataon para sa pag-unlad, at doon gumaganap ng mahalagang papel ang pantay na pagtrato at mga oportunidad. Gaya ng nakikita mo, ang edukasyon ay malapit na nauugnay sa trabahong isasagawa ng isang tao, kaya sa huli, ang pagkakapantay-pantay ay nananatiling isa sa pinakamahalagang aspeto para sa personal at propesyonal na pag-unlad.
Ano ang ibig sabihin ng pagmamalasakit sa pagkakapantay-pantay sa pagsasagawa?
Kaya, ano ang aming irerekomenda upang itaguyod ang pagkakapantay-pantay ? Ang aming nasabi na: tratuhin ang lahat nang pantay-pantay, sa mga tuntunin ng mga karapatan, at ilapat ang prinsipyong iyon sa pang-araw-araw na mga kilos at mga konkretong patakaran. Ang pagpapatibay ng pagkakapantay-pantay ay kinabibilangan ng parehong indibidwal at kolektibong mga pagbabago: pagsusuri sa ating sariling mga pagkiling , pangako sa inklusibong edukasyon, pagtataguyod ng patas na mga kondisyon sa pagtatrabaho, at pagsuporta sa mga batas na nagpoprotekta sa mga dumaranas ng diskriminasyon.
Sa personal na antas, ang pagtataguyod ng pagkakapantay-pantay ay nangangahulugan, halimbawa, ng patas na pagbabahagi ng mga gawaing-bahay at mga responsibilidad sa pag-aalaga , pakikinig at paggalang sa mga opinyon ng lahat nang pantay-pantay, at hindi pagtitiis sa mga biro o komentong sexist, racist, o classist. Ang bawat pang-araw-araw na kilos ay nakakatulong sa paglikha ng isang kapaligiran kung saan ang lahat ay nakakaramdam ng pagpapahalaga.
Sa larangan ng edukasyon, ang pagtataguyod ng pagkakapantay-pantay ay nangangahulugan ng pagtiyak na ang mga batang babae at lalaki ay may pantay na access sa isang de-kalidad na edukasyon , nang hindi nililimitahan ng kanilang panlipunang pinagmulan o kasarian ang kanilang mga oportunidad. Kabilang dito ang lahat mula sa mga preschool na nagtataguyod ng balanseng pag-unlad hanggang sa mga sekundaryang paaralan at unibersidad na nag-aalok ng akademikong gabay na walang mga stereotype, hinihikayat ang magkakaibang bokasyon, at nagbibigay ng mga scholarship at suporta upang mapunan ang mga paunang hindi pagkakapantay-pantay.
Sa lugar ng trabaho, ang pagtataguyod ng pagkakapantay-pantay ay kinabibilangan ng pagyamanin ang walang kinikilingang proseso ng pagpili at promosyon , patas na sahod para sa trabahong may pantay na halaga, tunay na mga sukatan ng balanse sa pagitan ng trabaho at buhay, at isang kapaligirang malaya sa panliligalig o diskriminasyon. Ang mga kumpanyang seryosong isinasaalang-alang ang pagkakapantay-pantay ay sinusuri ang wika ng kanilang mga posting ng trabaho, sinusuri ang kanilang panloob na datos, nagbibigay ng pagsasanay sa pagkakaiba-iba para sa kanilang mga kawani, at nagtatakda ng malinaw na mga layunin upang mapataas ang balanseng representasyon ng kababaihan at kalalakihan sa lahat ng antas.
Pagkakapantay-pantay, pag-aaral at propesyonal na kinabukasan
Ito ay may malapit na kaugnayan sa edukasyon, dahil kahit sa larangang ito ay may mga makabuluhang pagkakaiba na kailangang tugunan. Ang ilang teknikal at siyentipikong larangan ay nananatiling lubos na pinangungunahan ng mga lalaki, habang ang mga kababaihan ay nangingibabaw sa iba pang may kaugnayan sa pangangalaga o edukasyon. Ang pagtataguyod ng pagkakapantay-pantay dito ay nangangahulugan ng pag-aalok ng magkakaibang mga huwaran , paggabay sa mga mag-aaral ayon sa kanilang aktwal na kakayahan at interes sa halip na kung ano ang "inaasahan" sa bawat kasarian, at pagpapadali ng mga pagkakataon para sa panghabambuhay na pagkatuto para sa lahat.
Ang mga desisyong ginagawa habang nag-aaral ay humahantong din sa mga oportunidad sa karera . Ang sapat na pagsasanay sa ilalim ng pantay na mga kondisyon ay nagbubukas ng pinto sa mas mataas na kalidad ng mga trabaho, mas mataas na katatagan ng ekonomiya, at mas maraming pagkakataon sa pamumuno. Kapag ang mga batang babae at lalaki, babae at lalaki, ay malayang makakapili kung ano ang pag-aaralan at makatanggap ng katulad na suporta, nababawasan ang posibilidad na sila ay mapunta sa mga sektor na mas mababa ang suweldo dahil lamang sa kanilang kasarian o pinagmulan ng pamilya.
Ang pagtiyak ng pagkakapantay-pantay sa edukasyon at trabaho ay nangangailangan din ng mga pampublikong patakaran na tumutugon sa mga pangangailangan ng mga bata mula pagkabata hanggang sa pagtanda. Ang pangkalahatang pag-access sa mga preschool, mga programa sa pagkain sa paaralan, pagtuturo para sa mga nangangailangan nito, accessible na bokasyonal na pagsasanay, distance learning para sa mga nagtatrabahong indibidwal, at mga hindi nagpapakilalang resume sa mga proseso ng recruitment ay mga halimbawa ng mga hakbang na nakakatulong na pantayin ang larangan ng paglalaro.
Maliwanag na hindi palaging pareho ang mga tungkulin at responsibilidad, na isang bagay na kailangan din nating maunawaan: hindi lahat ng posisyon ay nangangailangan ng parehong kasanayan, ni hindi rin lahat ng tao ay naghahangad ng parehong karera. Ngunit kapag ang mga karapatan ay iginagalang, ang mga hindi patas na balakid ay naaalis, at ang karagdagang suporta ay inaalok sa mga nagsisimula sa mga mahihirap na pinagmulan, ang pagpili ay nagiging mas malaya at ang pagkakapantay-pantay ay nagiging mas makatotohanan.
Tiwala kami na kung ang bawat tao, sentro ng edukasyon, kumpanya, at institusyon ay aako ng kanilang bahagi ng responsibilidad, makakakita tayo ng pag-unlad sa larangang ito. Tiyak kami na malapit na nating makita ang pag-unlad sa larangang ito. Ang pagsulong na ito ay magiging lubhang mahalaga para sa pagbuo ng mas patas na mga lipunan, na may higit na kagalingan at mas maraming pagkakataon upang magamit ang talento ng lahat ng tao nang walang pagbubukod.
Ang pagkakapantay-pantay ay hindi lamang nakakamit sa pamamagitan ng malalaking batas o talumpati, kundi sa pamamagitan ng patuloy na daloy ng maliliit na desisyon: mula sa kung paano tayo nagsasalita at nagtuturo hanggang sa kung paano tayo kumukuha, nagpo-promote, nagbabahagi ng oras, at namamahagi ng pangangalaga. Ang bawat hakbang na ginagawa natin upang mabawasan ang mga hadlang at palawakin ang mga oportunidad ay makakatulong na baguhin ang konsepto ng pagkakapantay-pantay mula sa isang malayong mithiin tungo sa isang pang-araw-araw na realidad sa mga paaralan, lugar ng trabaho, at buhay.