Ang kontrobersiya kaugnay ng pagkuha ng mga substitute teacher ay muling naging sentro ng debate sa edukasyon. Dahil papalapit na ang bagong taon ng pasukan, maraming unyon ng mga guro ang nagpokus sa iskedyul na itinakda ng mga awtoridad, na siyang dahilan kung bakit naantala ang pagdating ng marami sa mga gurong ito sa mga pampublikong paaralan ilang araw bago magsimula ang klase.
Sa Aragon, kung saan magsisimula ang taon ng pasukan sa ika-8 ng Setyembre para sa mga mag-aaral sa preschool, primarya, at sekondarya , at sa ika-9 para sa mga mag-aaral sa hayskul, kinokondena ng mga unyon ang katotohanan na libu-libong mag-aaral ang magsisimula ng panahon ng adaptasyon nang walang kumpletong kawani ng pagtuturo. Ang kanilang reklamo ay lampas pa sa petsa: iniuugnay ng mga unyon ang problemang ito sa napakataas na antas ng pansamantalang trabaho at sa itinuturing nilang malinaw na walang katiyakang mga kondisyon sa pagtatrabaho.
Aragon, sentro ng protesta kaugnay ng iskedyul ng pagsasama
Sa rehiyon ng Aragon, hiniling ng CCOO Teaching Federation na ang lahat ng mga kapalit na guro na itinalaga sa proseso ng recruitment sa Agosto 27 ay magsimula ng kanilang mga tungkulin sa Setyembre 1, hindi sa Setyembre 7 gaya ng itinakda ng Kagawaran ng Edukasyon. Ikinakatuwiran ng unyon na ang halos isang linggong pagkaantala na ito ay nag-iiwan sa mga paaralan ng matinding kakulangan sa tauhan sa mga mahahalagang panahon ng pagpaplano.
Ayon sa mga detalyeng ibinigay ng unyon ng CCOO, ang hakbang ay partikular na makakaapekto sa mga paaralang preschool at primaryang paaralan , pati na rin sa mga silid-aralan para sa mga batang dalawang taong gulang na maagang pumapasok. Ang mga antas na ito ay nakatuon sa maraming posisyon na hawak ng mga pansamantalang kawani, at samakatuwid, ang pagkaantala sa kanilang pagdating ay may direktang epekto sa pang-araw-araw na operasyon mula sa unang araw ng klase.
Nagbabala ang organisasyon na, kung hindi babaguhin ang iskedyul, hanggang 40% ng mga substitute teacher sa mga rural na lugar ang maaaring lumiban sa unang linggong iyon . Ang pagliban na ito, diin nila, ay nagpapabagal sa pagsisimula ng taon ng pasukan, nagpapakomplikado sa paglalaan ng mga grupo at iskedyul, at humahadlang sa personal na atensyon, lalo na sa mga nayon kung saan ang bawat guro ay gumaganap ng maraming tungkulin.
Itinuturo rin ng mga unyon na ang mga araw na ito bago magsimula ang taon ng pasukan ay hindi lamang tungkol sa "pagdalo." Ang mga ito ay mga araw na nakatuon sa pagbuo ng mga plano ng aralin, pag-oorganisa ng mga grupo, pag-coordinate ng mga pangkat, at paghahanda para sa mga klase . Kung wala ang mga gurong ito sa mga kawani mula pa sa simula, napipilitan ang mga paaralan na mag-improvise at muling ipamahagi ang mga gawain sa iba pang mga tauhan.
Kasunduan sa unyon: Setyembre 1 bilang petsa ng sanggunian
Ang kahilingan ng unyon ng CCOO ay hindi lamang isang kahilingan. Hiniling din ng ANPE Aragón na ang mga gurong kapalit na itinalaga sa unang round ng regular na pagkuha ay pahintulutang magsimula sa kanilang mga paaralan sa Setyembre 1, kasabay ng iba pang mga kawani ng pagtuturo. Sa kanilang pananaw, walang saysay para sa mga kukuha ng pagtuturo o mga pangunahing asignatura na dumating halos agad-agad.
Binibigyang-diin ng ANPE na ang mga unang araw ng Setyembre ay mahalaga para sa pagpaplano ng kurso : paggawa ng talaorasan, mga pagpupulong ng departamento, koordinasyon sa pagitan ng mga baitang, at panloob na organisasyon ng paaralan. Ikinakatuwiran nila na ang pagpapaliban sa pagbabalik ng isang malaking bahagi ng mga kawani ng pagtuturo hanggang ika-7 ay nakakasagabal sa maayos na pagsisimula ng taon ng pasukan at lumilikha ng isang hadlang sa organisasyon.
Sumasang-ayon ang CCOO Aragón Teaching Federation sa pagsusuring ito at binibigyang-diin na ang paghahanda para sa pagsisimula ng taon ng pasukan ay nangangailangan ng oras at isang mahalagang presensya sa mga paaralan. Iginiit nila na hindi ito isang maliit na detalye sa kalendaryo, kundi isang isyu na nakakaapekto sa kalidad ng edukasyon, kapwa para sa mga mag-aaral at para sa mga pamilyang dapat balansehin ang trabaho at ang panahon ng pag-aadjust.
Sinusundan din ng CSIF ang sentimyentong ito , na kinokondena ang pag-ulit ng parehong sitwasyon tulad ng mga nakaraang taon: alam ng mga substitute teacher ang kanilang mga nakatalagang posisyon at nagsisimulang magtrabaho nang may kaunting espasyo para sa maniobra, habang ang mga estudyante ay dumarating sa mga silid-aralan nang hindi sigurado kung sino ang kanilang magiging tutor. Ang kawalan ng katiyakan na ito ay lumilikha ng pagkabalisa sa mga pamilya at nagdaragdag ng presyon sa mga pangkat ng pamunuan ng paaralan.
Sama-sama, ang tatlong organisasyon ay may iisang kahilingan: na ang Administrasyon ay magpatupad ng mga kinakailangang pamamaraan upang ang mga pansamantalang guro mula sa unang tawag ay makapagsimula sa kurso sa Setyembre 1 , na makikipagtulungan sa iba pang mga guro mula sa unang araw ng paghahanda.
Epekto sa mga pamilya, estudyante at kawani
Ang kontrobersiya kaugnay ng petsa ng pagsisimula ay hindi lamang isang administratibong usapin. Itinuturo ng unyon ng CCOO na ang unang linggo ng taon ng pasukan ay ang mismong panahon kung kailan sinusubukan ng mga pamilyang Aragonese na balansehin ang kanilang mga iskedyul sa trabaho at ang pag-aangkop ng kanilang mga anak sa paaralan . Sa kontekstong ito, ang kawalan ng isang malaking bilang ng mga guro ay nagpapakomplikado sa pag-oorganisa ng mga grupo, pagtuturo sa silid-aralan, at komunikasyon sa mga pamilya.
Nagbabala ang mga unyon na ang pinakamalamang na senaryo, kung hindi babaguhin ang kalendaryo, ay ang hindi kumpletong mga kawani ng pagtuturo na mapipilitang kumuha ng mas maraming oras ng klase, mas maraming grupo, o karagdagang mga gawain upang pansamantalang masakop ang mga pagliban. Ito ay hahantong sa labis na workload para sa mga kawaning nakatalaga na sa paaralan, partikular sa mga araw na ang karamihan sa istruktura ng kurso ay natukoy na.
Ang labis na karga ay hindi limitado sa mga bagay na pedagogical. Itinuturo ng mga organisasyon na marami sa mga gawaing ginagawa ng mga guro sa mga unang ilang araw na iyon—tulad ng paghahanda ng dokumentasyon, pagsusuri ng mga materyales, o paghahanda ng mga espasyo—ay hindi pantay na ipinamamahagi kapag mayroong napakataas na porsyento ng mga substitute teacher na nawawala , lalo na sa mas maliliit na paaralan sa kanayunan.
Para sa mga pansamantalang guro mismo, ang sitwasyon ay kumakatawan sa lalong paghigpit ng mga turnilyo sa mga walang katiyakang trabaho. Ang pagkahuli sa pagkuha ng mga guro, diin ng mga organisasyon, ay nangangahulugan ng mas kaunting oras para magplano ng mga pag-commute, maghanap ng matutuluyan, o balansehin ang trabaho at personal na buhay . Sa ilang mga kaso, dumarating ang mga guro sa paaralan isang araw bago magsimula ang mga klase ng mga estudyante, na pumipigil sa kanila sa sapat na paghahanda.
Nakakaapekto rin ang sitwasyong ito sa pagpapatuloy ng mga proyektong pang-edukasyon. Dahil sa patuloy na pagpapalit ng mga kawani at pagsali ng mga guro sa huling minuto, nagbabala ang mga unyon na mas mahirap magbigay ng katatagan sa mga plano sa paaralan at mga programang pang-medium-term , na nakakaapekto kapwa sa kalidad ng pag-aaral at sa klima ng paaralan.
Pansamantalang istruktural at ang pangangailangan para sa higit na katatagan
Ang mga reklamo tungkol sa petsa ng pagsisimula ay bahagi ng isang mas malawak na problema na paulit-ulit sa iba't ibang rehiyon: ang mataas na antas ng pansamantalang trabaho sa pampublikong edukasyon . Itinuturo ng mga unyon na sa mga rehiyon tulad ng Aragon, ang istruktural na pansamantalang trabaho ay maaaring umabot sa humigit-kumulang 40%, isang bilang na itinuturing nilang hindi katanggap-tanggap para sa isang mahalagang serbisyo publiko.
Matagal nang hinihingi ng mga organisasyong tulad ng CCOO, ANPE, UGT, CSIF, at Suatea ang malaking pagbawas sa porsyentong ito, na iniayon sa Batas 20/2021 , na nagtatakda ng maximum na 8% para sa mga pansamantalang kawani sa mga pampublikong administrasyon. Ayon sa mga grupong ito, malayo pa rin ang katotohanan sa pagkamit ng layuning ito.
Iginiit ng mga unyon na ang mga pansamantalang kontrata ay hindi dapat gamitin upang punan ang mga istruktural o permanenteng pangangailangan sa mga sistema ng edukasyon. Kapag ang isa sa apat na posisyon, o higit pa, ay umaasa sa mga pansamantalang paghirang, naniniwala silang ito ay ginagamit nang mali, na may mga negatibong kahihinatnan para sa parehong mga guro at mag-aaral.
Bilang alternatibo, nananawagan sila para sa mas maraming bakanteng trabaho sa pampublikong sektor, ang pagpapatatag ng mga paulit-ulit na posisyon , at isang pagsusuri sa mga pamamaraan ng pagtatalaga upang maiwasan ang mga kahaliling guro na matutunan ang kanilang mga pagkakalagay nang may kaunting oras bago magsimula ang taon ng pasukan. Hinihiling din nila na ang mga appointment ay hindi na gaanong mahigpit na nakatali sa mga iskedyul ng mapagkumpitensyang pagsusulit na halos umaabot hanggang sa simula ng mga klase.
Samantala, nagbabala ang mga unyon na ang pansamantalang trabahong ito ay kadalasang sinamahan ng mga part-time at mga kontratang may bawas na oras , na nagpapataas ng pakiramdam ng kawalang-tatag. Iginiit nila na ang kombinasyon ng mga salik na ito ay nagtataguyod ng persepsyon ng kawalang-katiyakan na humahadlang sa pagpapanatili ng mga guro at sa pagtatatag ng mga matatag na pangkat ng pagtuturo sa mga paaralan.
Ang debate ay hindi na lamang tungkol sa kung may sapat na mga mapagkukunan, kundi tungkol sa kung paano ipinamamahagi ang mga ito at sa ilalim ng anong mga kondisyon nakaugnay ang mga ito sa mga pansamantalang kawani. Sumasang-ayon ang mga unyon na ang pagpapabuti ng seguridad sa trabaho at pagpapabilis ng petsa ng pagsisimula sa Setyembre 1 ay magiging mahahalagang hakbang upang matiyak ang isang mas matatag na taon ng pasukan at, sa huli, mas pare-parehong suporta sa edukasyon mula sa unang araw.
Ang pagsisimula ng taon ng pasukan ay muling nagbangon ng parehong mga tanong: isang malaking bilang ng mga kahaliling guro, na nahuhuli sa pagdating sa mga paaralan at napapailalim sa magkakasunod na pansamantalang appointment, ay sumasalungat sa pangangailangang mag-alok ng isang planado, matatag, at patas na pampublikong edukasyon para sa lahat ng mga mag-aaral. Ang mga kahilingan ng unyon ay tumutukoy sa isang pagbabago sa modelo na inuuna ang katatagan at oras ng paghahanda kaysa sa mga huling minutong pagsasaayos.