Ang pag-aaral para sa isang digri, para sa maraming kabataan, ang unang malaking hakbang tungo sa kalayaan, na kadalasang kinabibilangan ng pag-iimpake ng kanilang mga gamit. Sa ating bansa, ang transisyong ito ay hindi lamang isang pagbabago ng mga libro, kundi pati na rin isang pagbabago ng postal code para sa isang malaking bilang ng mga mag-aaral na naghahangad na magpakadalubhasa sa mga institusyong malayo sa kanilang karaniwang tahanan.
Ipinapakita ng pinakahuling datos na humigit-kumulang tatlo sa sampung estudyanteng naka-enroll ang pumipili o napipilitang lumipat ng tirahan. Ayon sa datos mula sa CYD Foundation, 31% ng mga estudyante sa unibersidad sa Espanya ang lumilipat sa ibang lungsod upang ipagpatuloy ang kanilang mas mataas na edukasyon, isang desisyong naimpluwensyahan ng mga alok na akademiko at mga inaasahan sa hinaharap.
Saan nakatira ang mga estudyanteng nawalan ng tirahan?
Kapag nakapagdesisyon nang lumipat, ang paghahanap ng matutuluyan ang magiging pangunahing prayoridad. Ang mga shared flat ang mas gustong opsyon para sa 55% ng mga sinurbey, na nagpapakita na ang paninirahan kasama ang mga kasama sa bahay ang nananatiling pinakakaraniwang paraan upang pamahalaan ang mga gastusin at makihalubilo sa isang bagong lungsod.
Gayunpaman, ang uri ng pamamahala ng unibersidad ay may malaking impluwensya sa pagpiling ito. Sa mga institusyong pag-aari ng publiko, ang porsyento ng mga estudyanteng nakikibahagi sa tirahan ay tumataas sa 58%, habang sa mga pribadong unibersidad ang bilang na ito ay bumababa sa 37%, kung saan ang mga tirahan sa unibersidad ay nagiging mas karaniwan, na tahanan ng 26% ng kanilang mga estudyanteng nawalan ng tirahan.
Mayroon ding iba pang mga hindi gaanong karaniwang opsyon na makikita sa pang-araw-araw na buhay akademiko. Humigit-kumulang 8% ng mga kabataan ang mas gustong manatili kasama ang pamilya o mga kaibigan, habang 6% lamang ang pumipili ng pagrenta ng isang indibidwal na apartment , marahil dahil sa mataas na halaga ng pamumuhay nang mag-isa sa mga panahong ito.
Ang kakulangan ng gabay at ang bigat ng bokasyon
Kapag pumipili ng pag-aaralan, tila malinaw ang ideya ng mga batang Kastila: ang personal na kaugnayan at bokasyon ang pinakamahalaga. Gayunpaman, hindi ito ganoon kasimple, dahil 60% ng mga estudyante ang pumupuna sa patnubay na natatanggap nila sa kanilang mga paaralan, na itinuturing itong hindi sapat para makagawa ng napakahalagang desisyon para sa kanilang buhay bilang adulto.
Upang mapunan ang kakulangan ng opisyal na impormasyon, ang mga kabataan ay bumabaling sa internet para sa gabay. Ang mga website at portal ng gobyerno na may nilalamang pang-edukasyon ang pinakamadalas kinokonsultang mapagkukunan, bagama't ang artificial intelligence ay ramdam na , na ginagamit ng 18% ng mga mag-aaral upang subukang linawin ang kanilang landas sa karera.
Ang impluwensya ng agarang kapaligiran ng isang tao ay isa ring salik sa pagpili. Ang mga rekomendasyon mula sa mga guro o miyembro ng pamilya ang pangunahing dahilan para sa 13% ng mga nag-enroll, habang 9% ang kinikilala na ang kanilang pangwakas na desisyon ay ganap na natukoy ng kanilang marka sa pagsusulit sa pasukan sa unibersidad.
Paglalagay ng trabaho: nangunguna ang kalusugan at IT
Kung titingnan ang merkado ng trabaho, ipinapakita ng datos ang malalaking pagkakaiba depende sa napiling digri. Ang mga digri na may kaugnayan sa kalusugan, tulad ng Medisina at Narsing, ay ipinagmamalaki ang mga rate ng kaugnayan sa social security na lumalagpas sa 90% apat na taon pagkatapos ng pagtatapos, kung saan ang mga suweldo ay nasa pinakamataas na antas ng sahod.
Sa sektor ng teknolohiya, ang Computer Engineering ay nananatiling isang ligtas na pagpipilian para sa mga naghahanap ng katatagan. Dahil sa halos 89,77% na antas ng trabaho at karaniwang taunang suweldo na humigit-kumulang €36.772, ito ay namumukod-tangi bilang isa sa mga pinakakumikitang digri na may pinakamababang antas ng kawalan ng trabaho sa sistema ng unibersidad.
Sa kabilang panig ng iskala, makikita natin ang Agham Panlipunan at Humanidades. Bagama't ang mga digri tulad ng Pamamahayag o Sosyolohiya ay may katanggap-tanggap na antas ng pagkakalagay sa trabaho, nahaharap sila sa problema ng labis na kwalipikasyon, dahil ang malaking bahagi ng kanilang mga nagtapos ay gumagawa ng mga trabahong mas mababa sa kanilang antas ng edukasyon, kadalasan ay may mas mababang suweldo.
Ang realidad ng kasalukuyang sistema ng edukasyon ay nagpapakita ng isang tanawin ng makabuluhang heograpikal na mobilidad, kung saan ang kalayaan sa paninirahan ay kasabay ng walang humpay na paghahanap ng mga bihasang trabaho. Ang agwat sa pagitan ng mga personal na mithiin at ng realidad ng merkado ng trabaho ay patuloy na pumipilit sa maraming kabataan na umasa sa mga digital na kagamitan at mga network ng pamilya upang makagalaw sa isang akademikong kapaligiran na, habang nag-aalok ng mataas na antas ng trabaho sa ilang sektor, ay kulang pa rin sa gabay na natatanggap ng mga mag-aaral bago pumasok sa unibersidad.
